KUKAVICA (kanjon Vučjanke, Kita 988 m)

Živopisni i veoma zanimljiv kanjon Vučjanke nalazi se u okolini Leskovca, u selu Vučje, podno planine Kukavice. Kada već obilazite kanjon, najbliži vrh koji možete popeti je Kita (988 m). Kružna tura kroz kanjon Vučjanke dugačka je oko 5 km, ali se već na trećem kilometru, kod vidikovca Sokolica, možete odvojiti na stazu prema Kiti. Maršruta kružne ture kroz kanjon je sledeće: HE Vučje-vodopad Vučjanka-Skobaljić grad-Kamen čuvar-vidikovac Sokolica-crkva Sv. Jovana Krstitelja-HE Vučje.

Hidroelektrana Vučje je, po starosti, druga eletrana u Srbiji, izgrađena 1903. godine, na reci Vučjanci. Prva elektrana izgrađena je 1900. godine, na reci Đetinji, kod Užica. Od Beograda, do HE Vučje ima oko 300 km (3 sata vožnje). Prva atrakcija nalazi se na 100 m od elektrane, vodopad Vučjanka. Vidi se samo donja kaskada, visoka oko 15 m, dok se iznad kaskade nalazi Đokin vir, mesto za kupanje, i još nekoliko kaskada. Moguće je popeti se iznad donje kaskade, po stenama, ali uz oprez.

Hidroelektrana Vučje

Vodopad Vučjanka

Čuvari hidroelektrane otvorili su nam kapiju, kako bismo se uključili na kružnu stazu oko kanjona. Nakon 1 km hoda (20 minuta) i oko 200 m uspona, došli smo do ostataka tvrđave Skobaljić grad (15. vek), zadužbine srpskog vojvode Nikole Skobaljića. Pre Skobaljić grada (Zelen grada), nalazi se jedan lep vidikovac.

Skobaljić grad

Od Skobaljić grada spustili smo se 200 m niže, do 5 minuta udaljene oslikane stene, koja se zove Kamen čuvar. Na steni su naslikani likovi Gospoda Isusa Hrista i Majke Božije, sa jedne strane, dok su sa druge strane oslikani likovi Sv. Jovana Krstitelja, Svete Petke, Arhangela Mihaila, Alimpija Stolpnika i Svetog Nikole. Nešto zaista prelepo i nesvakidašnje.

Od oslikane stene, za nekih 25 minuta (1,2 km) dolazimo do vidikovca Sokolica (530 m), stene koja dominira iznad kanjona Vučjanke. Nažalost, stenu su unakazili skywalk skalamerijom, koja ničemu ne služi i otežava pristup vidikovcu i pogledu na kanjon.

Vidikovac Sokolica

Cela kružna staza oko kanjona je dobro markirana i postavljeni su putokazi. Od Sokolice kreće staza prema vrhu Kita (988 m). Početak staze je prekoputa vidikovca, nakon što se pređe asfalt. Staza je široka i makadamska, skoro do samog vrha. Staza je odlično markirana, a na ključnim mestima postavljeni su putokazi. Obavezno idite stazom koja vodi preko sela Šutulica, jer je lakša i sa manjim usponom, a i dobro je obeležena. Mi smo krenuli nekom kraćom stazom, strmijom, kojom skoro niko ne ide. Ispostavilo se da smo došli na isto, samo što smo se namučili dok smo se izvukli iz šume i pronašli zaboravljenu stazu. Dakle, obavezno preko Šutulice!

Nakon 6 km (2,5 sata hoda) i 550 m uspona, izlazi se na Kitu. Vrh je u šumi i nema nekih impresivnih vidikovaca u okolini, osim jednog malo pre samog vrha, kod šumske kuće.

Kita

Pri silasku smo obišli vidikovac Klaten kamen, sa kojeg se lepo vide šume i vrhovi Kukavice.

Klaten kamen

Od vidikovca Sokolica, prema HE Vučje ide se asfaltom par stotina metara, pa se onda skreće nalevo, na markiranu šumsku stazu, koja vodi do tačke odakle ste pošli na turu. Ovom stazom se za 1,2 km dolazi do početne tačke, kod hidroelektrane Vučje. Usput se, sa stene pored staze, može videti ceo vodopad Vučjanke, sa svim kaskadama i virovima. Ukupna dužina staze koju smo mi prešli, sa sve kanjonom Vučjanke i usponom na Kitu, je oko 16 km, sa oko 600 m uspona.

Ovde skrenuti levo, u šumu

Čak iako vam se ne penje na Kitu, svakako vredi doći na ovo mesto i napraviti barem kružnu turu oko kanjona. Lepota i atrakcije kanjona Vučjanke sigurno vas neće ostaviti ravnodušnim.

Jul 2026. god.